In Balance-methode bij watervrees

Er bestaat een grote groep volwassenen die als kind nooit hebben leren zwemmen, denk aan expats, of mensen die tijdens hun leven een trauma hebben opgelopen in relatie met water. Ze zijn bijvoorbeeld een keer bijna verdronken of onder een omgeslagen boot terechtgekomen.

Bij deze groep mensen werkt de In Balance-methode heel effectief, omdat je leert om je spierspanning te beheersen. Angst veroorzaakt een hogere spierspanning, met name in de nek. Als je dat los weet te laten door bepaalde technieken, dan verdwijnen de angstgedachten vanzelf. Het werkt op die manier ook effectief bij angsten zoals hoogtevrees, angst voor spinnen en vliegangst.

Speciaal voor deze doelgroep hebben we een 6-weekse cursus Water Confidence ontwikkeld, die op alle locaties gegeven wordt. Ik ben trots om te vertellen dat bij 99% van de deelnemers hun angst na 6 lessen verdwenen is. Vaak zijn ze zelfs zo enthousiast geworden dat ze daarna doorgaan met bijvoorbeeld een crawl of een schoolslagcursus, en echt van het water gaan houden!

Hieronder lees je het ervaringsverhaal van Juanita, dat ze speciaal voor ons heeft opgeschreven.

Als je veertig-plus bent kun je dus nog wonderen meemaken. Want zo voelt het, nu ik leer zwemmen op mijn achtenveertigste. Hoe bijzonder dat voor mij is, en welke onmisbare rol Swim in Balance daarin speelt, wil ik hier graag delen.

Als kind schijn ik erg angstig te zijn geweest rondom water. Hoe uiteindelijk is besloten dat ik niet mee zou doen aan schoolzwemmen weet ik niet. Maar zo ging het en jarenlang dacht ik niet aan zwemmen. Ik bleef uit de buurt van water. Niet-kunnen-zwemmen werd een deel van mijn identiteit. Dat was gewoon iets wat ik niet kon, het was het proberen niet waard.

Een lange zoektocht

Hoe ouder ik werd, hoe meer ik toch voelde dat ik misschien iets miste. Langzaam groeide het gevoel dat ik het eens moest proberen. Bovendien wilde ik anderen niet verantwoordelijk maken voor mijn veiligheid rondom water. Helaas ging het niet zo makkelijk. Met een zelfbeeld van ´ik kan niet zwemmen´ had de angst zich vastgezet in mijn lichaam en in mijn gedachten. En daar bleken veel zwemscholen niet mee om te kunnen gaan. Zo begon een lange weg langs zwemscholen, slecht voor mijn zelfvertrouwen- en ook voor mijn portemonnee.

Iedere les bij de zwemscholen leek mijn ingeprente zelfbeeld te bevestigen; ik kan het niet, ik ga het nooit leren. Mijn docenten waren soms te ongeduldig, soms te onervaren en soms simpelweg onaardig. Toen een jonge docente er genoegen in leek te scheppen om over mijn grenzen te gaan, stopte ik met de lessen. Maar ergens leefde nog een sprankje hoop. Er moest toch íemand zijn die mij kon leren zwemmen?

Swim in Balance

Al googelend kwam ik bij Swim in Balance uit. Wat ik las in een krantenartikel sprak mij gelijk aan. Docenten met levenservaring, met geduld en empathie. Én ik las dat de lessen werden gegeven vanuit de Alexander Techniek. Hier had ik van gehoord toen ik in het verleden piano speelde. Mijn interesse was gewekt. Na een prettig telefoontje met oprichter Esther Visser waagde ik de sprong en schreef mij in voor de cursus ‘Water Confidence’.

Zwemles: eindelijk leuk!

Ik was heel gespannen voor de eerste les. Het gebabbel van kinderen die terugkwamen van hun eigen zwemles hielp niet. ‘Kleine kinderen kunnen al zwemmen en ik niet, wat doe ik hier?’ schoot er door mij heen. Mijn docente Hedvika had die eerste les geen makkelijke aan mij. Maar met haar vriendelijkheid, geduld en humor voelde ik mij ondanks alles onverwacht snel op mijn gemak.

Naast haar fijne houding merkte ik dat de lesopbouw heel anders was dan bij de andere zwemscholen. Er werd veel aandacht besteed aan ontspanning, lichaamshouding, en aan het opbouwen van het contact met het water. Ik leerde via een duidelijke lesopbouw en samenhangende oefeningen mijn balans vinden in het water en leerde te bewegen in samenspel met het water. ‘Vergeet niet te genieten’ was iets wat Hedvika mij vanaf het begin op het hart drukte. Dat hielp, zwemles werd tot mijn eigen verbazing leuk!

Binnen enkele lessen leerde ik plezier hebben in het water. En durfde ik eindelijk zelfstandig in het water te drijven. Zonder hulpmiddelen, zonder angst. Er ging een wereld voor mij open. Dat ik dit kon, na alle mislukte lessen elders en diepe gevoelens van tekort schieten en  frustraties. Ik ben er soms nog verbaasd over.

Lichaamsbewustzijn

Sinds ik kan drijven kijk ik uit naar iedere les. Ik leer momenteel de schoolslag en heb er alle vertrouwen in dat ik dat ga leren. Het leuke is dat de In Balance-methode méér doet dan mij helpen bij het leren zwemmen. De nieuwe kennis die ik over mijn lichaam opdoe, rondom bijvoorbeeld ademhaling, bewust kijken en het ontspannen van mijn nek – het helpt mij ook in het dagelijks leven. Ik ben mij veel bewuster van spanning en ontspanning in mijn lichaam en gebruik het bij mijn kantoorwerk en bij andere activiteiten zoals lange afstandswandelingen en zelfs zoiets kleins als tandenpoetsen.

Het klinkt misschien wat afgezaagd, maar Swim in Balance en voor mij natuurlijk in het bijzonder mijn docente Hedvika, hebben mijn leven écht veranderd. Ik ben ontzettend blij dat ik ben blijven zoeken tot ik bij hen uitkwam. En ik kijk er ontzettend naar uit om deze zomer tijdens mijn vakantie voor het eerst naar een zwembad te gaan om te zwemmen. Wie had dat ooit gedacht!

Als je nog niet kunt zwemmen, neem dan vooral contact op met Swim in Balance. Want als ik kan leren zwemmen, dan kun jij het ook!